:: バイポール だいあり~♪ ::

ชีวิตในช่วงนี้คือ'เรื่อยๆ' เรียนเป็น90%ของชีวิตปอในตอนนี้ แต่ถ้าถามว่ามีความสุขมั๊ย

มันก็ไม่ใช่เรื่องสนุกที่จะต้องเรียนอังกฤษติดกันสามคาบ และต่อด้วยฝรั่งเศสสองคาบ

แต่ทุกครั้งที่เหนื่อยก็จะคิดถึงอนาคต สิ่งที่เราหวัง บ้านที่อยากจะซื้อให้แม่ ซีดีผู้ชายที่อยากได้

พอคิดอย่างนั้น วันนี้ก็เลยยอมแพ้ไม่ได้ อาจจะเหนื่อย แต่ปอไม่โดด ยังไงก็ต้องเรียน

นั่งฟังครูพูดไป คิดว่ามันก็เข้าหัว อย่างน้อยก็สัก30%ของทั้งหมด

ปอไม่อยากมานึกเสียดายตอนเรียนจบม.6 ตอนที่เอนท์ไม่ติด หรือตอนที่เคว้งกับชีวิต

ว่า 'ทำไม3ปีที่ผ่านมากูถึงไม่ตั้งใจ กูปล่อยเวลาผ่านเลยไปเฉยๆทำไม'

อยากทำให้พ่อแม่ภูมิใจว่าเราเป็นเด็กที่เค้าสามารถไว้ใจได้นะ ถึงเค้าไม่ได้ไปส่งถึงรร. แต่เค้าก็มั่นใจว่าเราไปเรียน

ที่สำคัญคือ'อยากให้ตัวเองรู้สึกภูมิใจกับตัวเอง' ว่าที่ผ่านมาเราทำได้ดี เป็นสิ่งที่เราพยายามมา

ประกวดร้องเพลงได้ผ่านพ้นไปแล้ว แบบที่รู้สึก'เฟลชิบหาย'

เพื่อนร้องคร่อมจังหวะ แรพไม่รู้เรื่อง คนฟังไม่เข้าใจว่านี่มันเพลงอะไร

เสียงกรี๊ดของเพื่อนกับรุ่นพี่ที่มาช่วยเชียร์มันดังมาก ดังจนรู้สึกขอบคุณทุกคนจริงๆ

แต่ว่า..กูไม่ได้ยินเสียงดนตรีเลยสักนิด - -;

ลงจากเวทีมา ปอกับเพื่อนอีกสองคนนั่งกันเเบบ 'หมดแล้วความมั่นใจ กูทำได้แย่บรรลัยเลย'

ตอนแรกปอก็ไม่ร้องไห้หรอกนะ แต่พอโทรคุยกับแม่ ทั้งๆที่แม่บอกว่า 'ไม่เป็นไร เราทำดีที่สุดแล้วลูก'

แม่พูดแค่นั้นก็ดันร้องไห้ซะคนข้างๆตกใจเลย ๕๕๕

เพื่อนบอกว่า'มันดีแต่ไม่ดีมากและมันก็ไม่ได้แย่' คือเพื่อนทุกคนพูดอย่างนี้เกือบหมด

บอกว่าปอคิดมากไปรึเปล่า มันก็ไม่ได้แย่ขนาดนั้น แต่มันก็แย่ที่สุดใน5ทีมที่ประกวด

คือทีมที่เหลือเค้าร้องเพลงอังกฤษกันมด มีทีมปอกับเพื่อนที่ร้องเดี่ยวอีกคน

เพื่อนที่ร้องเดี่ยวเรียนร้องเพลงอยู่ที่มีฟ้า ร้องเพราะแบบที่ทำให้ปอยิ่งรู้สึกแย่อ่ะT^T

แต่ยังไงมันก็ผ่านไปแล้วนี่เนอะ แต่ ณ ปัจจุบันยังคงหลอน ไม่กล้าร้องเพลง

ตั้งแต่อาทิตย์ก่อน ลองถ่ายรูปตัวเองแบบโคลสอัพ ที่เน้นก็คือตา

เพราะส่วนที่ดูดีที่สุดในร่างกายก็มีแต่ตานี่แหละ ๕๕๕

รูปแรกดีสุดแล้วเนอะ รูปสุดท้ายทำตาแปลกๆ ชอบทำหน้าแบบนี้เวลาเห็นเจ๊กอัพบล็อก กร๊ากก

เวลามีอะไรมารุมเร้าเยอะๆ ปอชอบออกไปเดินถ่ายรูปรอบบ้าน สูดอากาศดีๆบ้าง

ดอกบัวหลวง ดอกใหญ่มาก ไม่รู้จะถ่ายมุมไหน คือปอเป็นคนชอบถ่ายดอกไม้ใกล้ ซูมมันเข้าไป

แต่ดอกบัวนี่มันล้นเฟรมมาก ไม่รู้จะทำยังไง - -? สคิลปอยังอ่อนด๋อยอยู่ - -;

รูปที่ติดหน้ากล่องเหล็กในปัจจุบัน แต่คิดว่าอีกไม่นานก็จะเปลี่ยนเพราะเซตนี้ไม่มีคางุระ

คือมันผิดพลาดทางเทคกะหนิกนิดหน่อย รูปคางุระเลยเละทั้งวง - -;

จำใจต้องตัดออก T-T

จากวันนี้ก็คงยุ่งไปทั้งเดือน อาจจะว่างอีกทีวันเกิดเจ๊ก (ทำไมต้องเจาะจงวันว่าง?)

เพราะจะมีประกวดพูดสุนทรพจน์วันแม่ (ไม่มีใครเสนอตัวจะลง หัวหน้าโดนจับยัดลงตามระเบียบ)

ประกวดบอร์ดวันแม่ (หัวหน้ารับผิดชอบ) 

อืม งานเยอะดีเนอะ ^^;

เค้าไม่ได้ลืมนะพูห์ซัง พอดีเมื่อวานมีปัญหานิดหน่อย คือหลับเป็นตายหลังจากแวบไปอวยพรที่บล็อกพี่แพงเสร็จ

ขอให้เป็นลีดเดอร์ที่น่ารักแบบนี้ตลอดไป เป็นสตาร์บัคคุงที่มีบล็อกน่ากินที่สุดในสามโลก

คือชาเขียว เค้ก อะไรก็น่ากินไปหมด ปอมีความรู้สึกว่าพูห์ซังถ่ายรูปสวยด้วยแหละ

Happy Birth Day to pooh-san ! (Nao-san @ A9)

Ps. เอนทรี่ครั้งที่แล้วขอบคุณทุกคนมากๆนะคะ

พี่ปาล์ม ทำให้ปอกลับมาคิดกลับมามองในอีกแง่นึงเลย

แอนนา ขอบคุณจ้า

พี่เมะ ปอจะใจเย็นให้มากกว่านี้นะคะ

พี่clock ค่ะ สู้ตายอยุ่แล้ว! ๕๕๕

และปอชอบมากๆที่พี่แคทบอกว่า 'เหมือนถูกแรนดอมให้มาอยู่ด้วยกัน' เหมือนจริงๆนะ ^^

ดีใจนะ ที่ได้มาเล่นเอ็กทีน ได้รู้จักทุกคนที่นี่ :)

และเมื่อเอนทรี่ที่แล้ว ขอโทษในความผิดพลาดค่ะ ลูกสาวมิยาบิเกิดตอนสี่โมงเย็น40นาที

ปอมองสับสนจาก 4.40 PM. เป็น 4.40 AM. น่าเกลียดจริงๆเลย - -;;

ส่วนชื่อ วันนี้มิยาบิ เค้าอัพบล็อกบอกแล้วค่ะ (ท่าทางจะตื่นเต้นนะคะ คุณพ่อ)

愛理 "Lovelie"

 ชื่อน่ารักเนอะ > <แต่ภาพนี้ น่ารักที่สุดแล้วล่ะ....